[EINT] Prologue

posted on 13 Sep 2014 23:54 by noviaa in EINT
**เอนทรี่นี้มีคำหยาบคายที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ไม่เหมาะสำหรับเยาวชนคนน่ารัก**
 
 
 
 
 
 
 
 
วัชรพล ประชารักษ์ (66009)
BES
 
 
 
ตุดุ๊ง!!
 
 
' มึงๆ เกมตัวใหม่ของบ.ที่มึงชอบออกมาแล้วนะเว้ย '
 
' จริงดิ ไหนเขาว่าจะออกอาทิตย์หน้าไงวะ ' อ่านแล้ว
 
' ตอนแรกเว็บมันว่างั้นอย่างที่เราดูกัน แต่จู่ๆแม่งก็ปล่อยมาเมื่อวานซะงั้น กุว่ามึงยังไม่รู้แน่ '
 
' เออ กุมัวแต่นั่งท่องศัพท์ของอารยาจะสอบศุกร์นี้ไอ้สัด จำไม่ได้ซักตัว ไม่ได้ตามข่าวห่าอะไรเลย ' อ่านแล้ว
 
' กุเข้าไปดูเขาลองเล่นกันมาในยูทูปแล้วนะมึง โคตรน่าสนุกเลยสงสัยต้องถอยมาแล้ว '
 
' สัด มึงอย่าเพิ่งยั่วกุดิวะ พ่อกุยิ่งด่าเรื่องใช้เงินอยู่ แต่ไว้กุจะลอง... ' อ่านแล้ว
 
' 555+ เอาละมึง ป๋ากุโดนเบื้องบนคุมอำนาจแล้วเหรอวะ แบบนี้กุจะไปยืมเกมใครเล่นวะสัด '
 
' เชี่ยมึงก็ซื้อเองบ้างดิวะ ' อ่านแล้ว
 
 
... ลำปางหนาวมั้ย is typing...
 
 
เฮ่อ.....
 
เสียงถอนใจดังขึ้นมาในห้องที่ปิดไฟมืด มีแต่แสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์คุณภาพสูงที่สาดเข้าไปที่ใบหน้าเยาว์วัยแต่กลับดูเหนื่อยล้าผิดปกติของเจ้าของเครื่อง
 
ทีละสายตาออกจากหน้าจอแล้วหลุบมองหน้าขาตัวเองขณะที่สั่นขาดิกจนเกิดเสียงส้นเท้าที่กระทบกับพื้นไม้ปาร์เก้เบา ๆ เขาไม่เคยชอบใจเวลาถูกที่บ้านตักเตือนเรื่องการใช้เงินเก็บของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง รวมไปถึงเรื่องที่ขอเงินจากผู้ปกครองเพิ่มในแต่ละเดือนเท่าไหร่
 
 
" ที.. ลูก... แม่ว่าเรากลับไปรับเงินรายวันเหมือนตอนม.ต้นดีกว่ามั้ย? " ผู้เป็นแม่ถามเสียงนุ่มนวลระหว่างมือเย็น
 
 
" เอาให้มันเป็นวันไปเลย วันละ 40 บาทนั่นแหละ ใช้หมดก็บ้าแล้ว " พ่อหรือคนที่ทีเรียกว่าเจ้านรกของที่บ้านสมทบขึ้นมาทันทีที่เสียงนุ่มพูดจบไป
 
ทีลดปลายช้อนลงแล้วเคาะกับจานข้าวสวยเป็นจังหวะ เขาจงใจให้เกิดเสียงน่ารำคาญรบกวนกระบวนการคิดวิเคราะห์ที่ดูจะลึกซึ้งจริงจังของคนตรงหน้าทั้งสองคนทั้งที่ ๆผ่านมาเขาก็โดนทั้งดุทั้งด่าเรื่องนี้มาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง..
 
 
"เงินแค่นั้นมันจะไปพอได้ยังไง กินข้าวกลางวันก็ 30 บาทแล้ว" เสียงเรียบเรื่อยตอบกลับไปเหมือนไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร
 
" ก็นั่นไงล่ะ แกก็เหลือตั้ง 10 บาท เก็บกลับมาหยอดกระปุกสิ "
 
..
.
 
 
 
เช้าวันเสาร์ของสัปดาห์ที่ทีต้องรอรับเงินรายวันจากแม่ทุกเช้าเป็นเดือนที่สามยังคงน่าเบื่อเหมือนทุกครั้ง ยิ่งต้องลงมานั่งทำการบ้านกลางบ้านให้ทั้งพ่อทั้งแม่เชื่อว่าเขาไม่ได้มัวแต่เล่นเกมแล้วยิ่งน่าเบื่อเข้าไปอีก
 
 
ช่างแม่ง...
 
ข้อความสั้น ๆถูกพิมพ์ตอบกลับเพื่อนคนเดิมของทีผ่านกล่องสนทนา มันเป็นคำที่พูดถึงทั้งความเสียดายที่เกมใหม่ที่เขาเพิ่งซื้อมาในราคาเต็มกลับลดราคา 75 เปอร์เซ็นต์มันเสียอย่างนั้น และตอนนี้คำนี้ยังเป็นคำที่เขารักมากที่สุด เรียกได้ว่าเป็นคำปลอบใจตัวเองที่เขาใช้อยู่แทบทุกวันเลยด้วยซ้ำ
 
 
" เฮ่ยยย ว่าไงไอ้ที!! ยังเล่นเกมอยู่ทุกวันเหรอยะแกกก!! "
 
 
 
 
" .................. "
 
เชี่ยเอ๊ย เจ้ข้างบ้านมา....สงบแป๊บ..
 
 
" เออเนี่ย ๆแกว่างป้ะ แบบถ้าว่างแบบไม่อยากไปเรียนอย่างที่แกชอบบ่นให้ฉันฟังไรงี้ ฉันมีอะไรเจ๋ง ๆมาแนะนำด้วยนะแกจะได้เลิกบ่นใหไ้ฉันฟังซักทีฉันเบื่ออ่ะ.. เอ้อ มันได้เงินด้วยนะเว้ย " เสียงสดใสพูดไปยิ้มไปก่อนจะหัวเราะคิกคักน่ารำคาญ
 
" อะไร? "
 
" มีคนเขาแนะนำมาว่ามันเป็นคอร์สรักสุขภาพของบริษัท Gyre.Inc เขากำลังหาผู้ทดลองใช้สินค้าใหม่ของเขา โดยที่มีเงื่อนไขว่าผู้เข้าร่วมน่ะนะต้องนอนไม่พอบ่อย ๆ ใช้สายตาเยอะ ๆ หรือใช้แรงเยอะ ๆ อ่อนล้าอะไรงี้อ่ะแก..แบบพวกสุขภาพทรุดโทรมไม่รู้ตัวอย่างแกน่ะได้เลย ไม่เสียเงินนะ.. ถ้าเราชอบเขาจะให้สินค้ามาฟรีแล้วก็ได้เงินเป็นค่าขอบคุณด้วยนะเว้ยยย "
 
" ทดลองบ้าอะไรไม่เสียเงินแต่ได้เงิน บริษัทนี่ก็ไม่เห็นจะเคยได้ยินชื่อเลย เจ้โดนหลอกมาแล้วมั้งเนี่ย... โง่.. "
 
" .......... "
 
" อะไร? "
 
" หัวหน้าฉันบอกมาเลยนะยะ.. แกสิโง่ที่จะไม่เอา ยังไงก็ไม่อยากเรียนอยู่แล้วนี่ไม่สนจริงเหรอ? "
 
" .................................ต้องทำอะไรบ้าง? " ..
 
บทสนทนาดำเนินต่อไป คำถามมากมายและคำตอบที่ชักจูงใจจากพี่สาวข้างบ้านพูดพ่นออกมาเรื่อย ๆแต่ยังไงทีก็ยังไม่ปักใจเชื่อ..
 
" เหนื่อยว่ะ.. ถามอะไรมากมายไม่รู้ แต่ถ้าสนจริงก็นั่นแหละ แกลองเข้าไปดูเว็บมันดูนะ ฉันเข้าไปหาอาม่าก่อน แกอยู่ใช่มั้ย? " เสียงหวานยังคงพูดไม่หยุดปากแต่ก่อนที่ทีจะได้ตอบอะไรไปเธอก็ลุกเดินจากห้องนั่งเล่นเดินเข้าครัวไปแล้ว..
 
 
 
จริงรึเปล่านะมีแต่ได้กับได้แบบนี้โคตรไม่น่าเชื่อเลย....แต่...ลองเข้าไปดูก็ได้วะ....
 
ขอเว็บแม่งอย่ามีไวรัสเลย ไม่งั้นกุไปบึ้มบ้านเจ้แน่..
 
 
Google.co.th
 
.........
 
g - y - r - e ...
 
 
เข้าสู่เว็บไซด์..
 
 
 
......ม.............มีจริง ๆด้วย..
 
ทีตกใจอยู่ไม่น้อยที่เว็บไซด์นี่กับเรื่องหาผู้เข้าร่วมทดลองใช้สินค้าจะเป็นเรื่องจริง ถึงเขาจะใช้เวลาเกือบทั้งคืนนั่งอ่านข้อมูลแสนธรรมดาพวกนี้แต่สิ่งที่ตัดสินใจได้คือเขาจะไม่เข้าร่วม เหตุผละไม่ใช่เพราะไม่น่าสนใจ แต่เป็นเพราะต้องเข้ารับสัมภาษณ์กับทางบริษัทด้วยตัวเองเท่านั้นต่างหาก การที่ต้องสละเวลาเล่นเกมอันมีค่าของเขาเพื่อนั่งรถเป็นวัน ๆข้ามจังหวัดไปถึงกรุงเทพมหานครนั้นเป็นเรื่องที่ไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย..
 
 
แต่หลังจากกลับมาจากโรงเรียนในวันจันทร์..
 
 
" ที.. พี่ดรีมข้างบ้านมาคุยกับพ่อแล้ว และพ่อก็คุยกับแม่แกแล้ว "
 
" คุยอะไร? " สีหน้าเรียบเฉยของเด็กหนุ่มฉายแววกังวลออกมาทันที เจ้นั่นบอกอะไรพ่อ เรื่องที่เขาติดหนี้เจ้อยู่สองพัน? หรือเรื่องที่เขาแอบหนีเรียนไปแบทเทิลเกมเพื่อชิงเงินรางวัลแต่ดันแพ้?
 
" ผู้ทดลองสินค้านั่น...แกเข้าร่วมเถอะที พ่อตัดสินใจให้แกแล้ว "
 
" ห้ะ!? "
 
 
 
 
" วันพุธนี้แกลงกรุงเทพฯเลย พ่อจองตั๋วเครื่องบินเอาไว้แล้ว ถ้าไม่อยากเรียนนักก็ไม่ต้องเรียน บ้านเราเองก็มีปัญหาอยู่ด้วยแต่แกเองก็ยังใช้เงินไม่ผ่อนลงเลย "
 
" .... "
 
" คิดว่าพ่อไม่รู้เหรอว่าแกทำอะไรไว้บ้าง? แกลงไป.. กว่าจะได้เงินมามันเป็นยังไงแกจะได้รู้ ไม่ต้องสนแล้วไอ้เรื่องรงเรียนพ่อไม่ด่าไม่ว่าแกแล้ว เพื่อนพวกนั้นก็เลิกคบมันไปได้แล้วมีแต่เสียกับเสีย ออกบ้านไปไกลๆ.. ไปลองหาเงินดูบ้างเอาตอนที่ยังหนุ่มยังแน่นนี่แหละไหน ๆโอกาสก็เข้ามาแล้วควรคว้าไว้ ทำตัวพึ่งพาไม่ได้ก็อย่าให้พ่อกับแม่หนักใจไปกว่านี้ ..."..
 
พ่อยังคงยืนสวดยาวอีกนานนับชั่วโมงจนทีไม่มีเวลาที่ทีจะคิดหรือแม้แต่พูดอะไรตอบกลับ
 
 
สุดท้ายสิ่งที่เขาทำได้ก็คือเดินขึ้นห้อง.. โพสต์ข้อความลงเฟสบุ๊กเรื่องหยุดเรียน โพสต์ข้อความลงบอร์ดเกมอันเป็นที่รักว่าจะหายไปพักใหญ่ รวมถึงบ่นสารพัดลงทวิตเตอร์...
 
เก็บของ..
 
และเตรียมตัวออกเดินทางเข้าเมืองหลวงในเช้าวันพุธที่กำลังจะมาถึง
 
 
...เอาเถอะ...ยังไงก็คงได้เงินด้วย ทดลองใช้ของไม่ได้ทดลองยาซักหน่อย..
 
ช่างแม่ง....
 
 
************************************
 
เอื้อออ เสร็จแล้วค่ะแหวกกองงานออกมาทำจนได้โฮๆๆ
 
ถึงเงื่อนไขจะบอกว่าให้เขียนพอสังเขปแต่ว่านี่มันยาวกว่าที่คิดเอาไว้เยอะมาก ๆเลยแงง
เขียนแล้วไหลลื่นอย่างไม่น่าเชื่อค่ะ /_\;;
 
 
สรุปคือพี่สาวข้างบ้านมาขายตรง(?)แล้วพ่อก็หักดิบส่งทีเข้าร่วมโครงการนั่นเองค่ะ
 
 
ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ ถ้าเกิดไม่เข้าใจอะไรถามได้เลยนะคะ
แล้วเจอกันเอนทรี่หน้า รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะแฮ่ บ๋ายบาย
 
 

Comment

Comment:

Tweet

400 คะแนน

#3 By Exteen Intersomnia on 2014-09-16 22:42

ปอมจัดเต็มมาก....
น้องทีไอด้อนแคร์ แต่ก็ชอบนะคะ "ช่างแม่ง" ๕๕๕

#2 By duvet on 2014-09-14 17:49

โห แบบนี้น้องทีก็ไม่ต้องเรียนเลยนั่งๆนอนๆไปวันๆสิ ดีจั---------------- /โดนตบ
ชอบช่างแม่งแง555555

#1 By Noel on 2014-09-14 11:28